Tag: پانویس

نگاه کن ببین چگونه غرق آتشم؛ تمام شد عذابم و هنوز شعله می‌کشم.

لامپ سوخته

من آغاز آن چیزی شدم که تو پایان میدهی

آن غمم که در دل هرآنچه تو رها می‌کنی می‌نشیند

لامپ سوخته

آنگاه که در دل رویای بازگشت به گذشته باشد و در سر یقین به ناممکن بودن آن، تنها آرزو مرگ است.

لامپ سوخته

مگر من از این خانه چه می‌خواهم؟ جز امیدی برای تلاش بیهوده و نفسی برای ادامه این شکنجه که چون نفسم را فرو برم تیزی درد هزار زخم، سوز بکشد ولی به امید! زنده بمانم

مگر من چه می‌خواهم که سرزمینم مرا با ای کاش اینجا نبودم می‌آزماید؟ و ترسی نیز در اینجا نبودنم پنهان می‌کند؟

نتیجه‌ی تلاش، تنها رنج بی‌پایانی‌ست که تا روز آخر به امید رهایی از آن به تلاش خود ادامه خواهیم داد و چه تلخی درد آوری دارد ایستاده در میان کفتارها مردن

لامپ سوخته

تو آتشی

چون به تو می‌رسم

تو می‌شوم

لامپ سوخته

–DAMIEN RICE–

#گوش_کن :

تنها راه امیدوار شدن، خود را به دروغ گمراه کردن است!

لامپ سوخته

سرخی تو از من

تلخی من از تو . . .

لامپ سوخته

آنجا که نگاه تو را گم می‌کنم، تاریکی از راه میرسد . . .

رو به روی تو نور است،

از من دور می‌شوی و حجمی از سایه مرا فرا می‌گیرد

لامپ سوخته

#گوش_کن :

من به همینطور بودنت قانعم
نمی‌توانم برای بیشتر داشتنت خطر هرگز نداشتنت را تحمل کنم . . . !

لامپ سوخته